Tytus Trzecieski - biografia.

Urodził się 28 grudnia 1811 r. w Bażanówce, w ziemi sanockiej.
Ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie we Lwowie. W 1834 r. udał się za granicę do Niemiec, gdzie studiował rolnictwo. Po powrocie do kraju prowadził gospodarstwo rolne w Polance, zajmował się również działalnością przemysłową.
Wspólnie z Łukasiewiczem i Klobassą stworzył podwaliny pod rozwój przemysłu
Tytus Trzecieski - fragment portret
Jolanty Buch Andersen, (prawnuczki)

naftowego w Krośnieńskiem. Jego przedsiębiorczość, wytrwałość i niezrażanie się trudnościami doprowadziły do powstania pierwszej kopalni ropy naftowej
w Bóbrce w 1854r. (była to jednocześnie pierwsza tego typu kopalnia na świecie) oraz destylarni ropy naftowej w Ulaszowicach, a później w Polance. Rozwój przemysłu naftowego zapewnił dobrobyt okolicznej ludności. Dzięki inicjatywom naszego patrona miejscowa ludność miała zapewnioną prace i, co było nowością, opiekę socjalną, a chłopskie dzieci mogły uczyć się w zakładanych szkołach.
Zmarł 24 grudnia 1878 r. w Polance k/Krosna. Wspomnienie pośmiertne o Tytusie Trzecieskim napisał Józef Szujski w "Przeglądzie Polskim". (1879. s. 319, Kraków 1894).

Szkoła od kilku lat prowadziła starania o nadanie jej imienia. W wyniku rankingu przeprowadzonego wśród rodziców i uczniów wybrano Tytusa Trzecieskiego, prekursora przemysłu naftowego na naszym terenie. Jest to postać bliska, wywodząca się z Miejsca Piastowego. Ród Trzecieskich herbu Strzemię od pokoleń miał tutaj swoją siedzibę rodową. Trzeciescy wpisali się bardzo pozytywnie w historię wsi, a żyjący potomkowie do dziś utrzymują kontakty z jej mieszkańcami oraz z naszą Szkołą.
Jako właściciele Miejsca Piastowego dbali o wieś oraz miejscowy kościół parafialny. Pomagali błogosławionemu  ks. Bronisławowi Markiewiczowi w założeniu i utrzymaniu Zakładu Wychowawczego dla Sierot.

Przygotowując się do uroczystości nadania imienia Szkoła nawiązała kontakt z prawnuczką Tytusa Trzecieskiego Panią Jolantą Buch Andersen, mieszkającą na stałe w Danii.
Dzieci otoczyły opieką grób Tytusa Trzecieskiego znajdujący się na cmentarzu parafialnym w Jedliczu oraz rodzinny na cmentarzu w Miejscu Piastowym.
W powszechnie dostępnych publikacjach wzmianki o naszym patronie są dość lakoniczne. Poznanie jego postaci wymagało więc wielkiego zaangażowania nauczycieli w poszukiwaniach informacji.
Okazało się, że w niedalekiej Bóbrce, w Muzeum Skansenie Przemysłu Naftowego znajduje się sala poświęcona właśnie Tytusowi Trzecieskiemu, w której wisi portret naszego patrona namalowany przez Panią Jolantę Buch Andersen a kustosz muzeum  dysponuje licznymi materiałami źródłowymi.
Skarbnicą wiedzy na temat Miejsca Piastowego, jego historii był były proboszcz parafii ks. Jan Wojtunik, który udzielił wywiadu naszym uczniom. Oto jego fragment " Przez wiele lat nauczał ksiadz naszych rodziców, starszych kolegów katechezy i aktywnie włączał się w życie szkoły. W tym roku planowane jest nadanie szkole imienia Tytusa Trzecieskiego. Co ksiądz sądzi o wyborze tej właśnie postaci na patrona?"

"Bardzo się cieszę, że właśnie ten człowiek (Tytus Trzecieski przyp. aut.), o którym tak piękne epitafium jest w naszym kościele, że poetów do serca tulił, bo był naprawdę człowiekiem zasłużonym zwłaszcza dla rozwoju przemysłu naftowego na Podkarpaciu. Ja napotkałem wiele informacji o Janie Trzecieskim, synu Tytusa, który miał styczność z księdzem Markiewiczem. Sprowadzi go z Turynu. Cała rodzina Trzecieskich była kolatorami, czyli opiekunami kościoła parafialnego i całej parafii. Stąd ks. Markiewicz otrzymał od Jana Trzecieskiego ten kawałek ziemi, na której stoi dziś kościół zakonny, jak również cały obiekt wychowawczy, szkoły, warsztaty, i niższe seminarium ".